Wstęp
       Fabuła
       Postacie

       Mapy i przedmioty

       Autorka
       Galeria
       Linki
       Krzyżówka i Quiz
       Download
       Kontakt
       Forum
       Księga i ankieta
 

Wybrane postacie

Krogulec – prawdziwe imię Ged. Urodził się w odludnej wiosce zwanej Dziesięć Olch, tkwiącej wysoko na zboczu góry, tam gdzie zaczyna się dolina Północna. Jako dziecko matka nazywała go Dany. Jest on głównym bohaterem Ziemiomorza. Był on czarnoksiężnikiem, a później arcymagiem. Nazywany jest również władcą smoków, ponieważ potrafił z nimi rozmawiać. Był wysoki, o ciemnej karnacji jak każdy Gontyjczyk. Pierwse nauki pobierał u wiedźmy na swojej wyspie, później u Ogiona , a następnie na Wyspie Roke, gdzie został czarnoksiężnikiem. Walczył z cieniami i smokami. Odnalzał Pierścien Erreth-Akbeego oraz przeżywał niezliczoną ilość przygód. Osobami, które znały jego prawdziwe imię byli: Mistrz Odźwierny na Roke, Mistrz Dawca Imion z Roke; Ogion Milczący, czarodziej z Re Albi, który dawno temu nadał Gedowi to imię na gó­rze Gont; Biała Pani z Gont, Tenar Nosząca Pierścień; wioskowy czarodziej z Iffish imieniem Vetch; Yarrow, nie ma­jąca pojęcia o czarach, lecz znająca się na innych rzeczach; i w końcu, po drugiej stronie Ziemiomorza, na najdalszym Zachodzie, dwa smoki: Orm Embar i Kalessin.

Jasper – (prawdziwe imię nie znane) był kolegą, a właściwie rywalem Geda na wyspie Czarnoksiężników Roke. Był starszy od Geda i pochodził z bogatej rodziny. Na wyspie podczas nauk często rywalizowali ze sobą, ta rywalizacja doprowadziła do wywołania „cienia” – mrocznej postaci prześladującej Geda. Jasper podobno nigdy nie zdobył laski czarnoksięskiej.

Veth – prawdziwe imię Estarriol, największy przyjaciel Geda o czym świadczy fakt, że powierzył mu soje prawdziwe imię (Ged odwzajemnił mu tym samym). Razem z Gedem wyruszył bez namysłu w pogoń za „cieniem”. Pochodził z wyspy Iffish, gdzie został tam jako czarnoksiężnik. Pochodził z prostej rodziny, był ciemnoskóry miał brata i siostrę. 

Yarrow – prawdziwe imię Kest (płotka) była siostrą Vetha, bardzo ładna, niezmiernie szczera i życzliwa osoba. Ged mówił o niej: „- Ona jest jak mała rybka, jak płotka, która pływa w czystym strumieniu - powiedział - bezbronna, ale nie można jej złapać”, tak Ged sam odgadł jej imię poznając u siebie dar odgadywania niektórych prawdziwych imion. Później można się dowiedzieć, że została żoną cieśli na Iffish i miała trzy córki.

Murre - brat Vetha i Yarrow, był pogodny i skory do żartów. Ged poznał go gdy chłopak miał 19 lat na Iffish, tam gdzie poznał tez jego siostrę. był z zawodu snycerzem, ale jak pisze w książce "niezbyt zapalonym". 

Ogion Milczący – prawdziwe imię Aihal, pierwszy nauczyciel Geda, który nadał mu imię i wyleczył ze skutków mgielnego zaklęcia. Wielki czarnoksiężnik, znany z tego, że potrafił zapobiegać potężnym trzęsieniom ziemi. Przez pewien czas uczył Tenar, ta jednak wybrała inną drogę i odeszła od niego.

Tenar od Pierścienia – jedna z nielicznych osób, które jawnie nosiły swoje prawdziwe imię. Kiedyś była Arhą, czyli „pożartą”, w grobowcach Bezimiennych w Atuanie. Służyła im jako Najwyższa Kapłanka, póki nie przybył do niej Ged, poszukując drugiej części Pierścienia. Zabrał ją stamtąd do Havnoru, gdzie właśnie stała się Tenar od Pierścienia. Później pobierała nauki u Ogiona, jednak po pewnym czasie zrezygnowała z nich i przyjmując imię użytkowe Goha (rodzaj pajączka) poślubiła rolnika Krzemienia i urodziła mu dwójkę dzieci – córkę Jabłko i syna Iskrę. Po śmierci męża samotnie prowadziła gospodarstwo, opiekując się małą dziewczynką Therru. Na wezwanie Ogiona przybyła do niego, by ten umierając wyjawił jej swoje prawdziwe imię. Czekała tam później na Geda, który przybył na grzbiecie Kalessina. Po perypetiach opisanych w książce Tehanu, związała się z Gedem i zapewne żyli długo i szczęśliwie  

Tehanu – jest to nazwa gwiazdy i prawdziwe imię Therru, nadane jej przez smoka Kalessina. Therru, gdy była mała, mieszkała z trójką ludzi cieszących się złą sławą. Gdy miała siedem, osiem lat, została przez nich pobita, zgwałcona i nieprzytomna wrzucona do ogniska, by się spaliła. Jednak nie udało się to, dziewczynka z pomocą między innymi Tenar przeżyła, choć okrutnie zeszpecona. Mieszkała z Tenar, która przejęła nad nią opiekę. Na koniec uratowała ją i Geda od zemsty czarnoksiężnika Osiki, przyzywając członka swojego plemienia, Kalessina. Może to oznaczać, że należała do smoczego ludu, szczególnie że spostrzegała świat inaczej niż ludzie

Osika – prawdziwe imię Erisen, czarnoksiężnik z Re Albi, popierający Coba i próbujący kontynuować jego dzieło. Nienawidził Tenar i pragnął ją zabić, jednak zginął od ognia Kalessina.

Manan – eunuch, opiekun i przyjaciel Tenar w Atuanie. Zginął w mrocznych czeluściach grobowca Atuanu, gdy Teanar z Gedem uciekali, on wystraszywszy się jasnego światła z laski czarnoksiężnika spadł w otchłań.

Kossil – Prawdziwe imię Najwyższa Kapłanka Boga-Króla, później śmiertelny wróg Tenar, prawdopodobnie zginęła w trzęsieniu ziemi, gdy Tenar i Ged opuszczali Grobowce Atuanu.

Thar – Najwyższa Kapłanka Bliźniaczych Bóstw, nauczycielka Arhy. była surowa ale Arha (Tenar) lubiła ją i darzyła zaufaniem. Zmarła na chorobę, kiedy Tenar była jeszcze kapałnaką przed przybyciem Geda.

Łapa – rzekomy ojciec Therru, próbował ją odebrać Tenar.

Otak – prawdziwe imię Hoeg, mały przyjaciel Geda. Było to stworzenia, które  spotyka się jedynie na czterech południowych wyspach Archipelagu; na Roke, Ensmer, Pody i Wathort. Są małe i gładkie, z szerokimi pyszczkami, z futrem ciemnobrązowym lub cętkowanym i wielkimi jasnymi oczami. Otaki żywiły się gryzoniami, owadami. Ich zęby były ostre, a usposobienie dzikie, toteż otaków nie oswajało się i nie pieściło. Niezdolne był wołać, krzyczeć ani wydawać z siebie głosu. Otaki miały brązowe języczki i białe zęby. Otak był wierny Gedowi do swojej śmierci, raz nawet wyciągnął go ze śpiączki. Otak zawsze spoczywał na ramieniu Geda a podczas snu chował się za pazuchą lub w jego kapturze.

Harrekki - malutki smok, który był tak mały, że Yarrow dorosłego osobnika nosiła oswojonego na ręce jako bransoletkę. Smoki te nie umiały mówić, właściwe nie wydawały dźwięków. Żyły na gałęziach dębu, jadły psy, robaki i jaja wróbli. Można je było spotkać na Iffish i kilku innych ościennych wyspach. 

Cień –mroczna postać, którą wywołał na Roke Ged podczas przywoływania zmarłych. Jak się później okazało cień to mroczna połowa Geda, więc jego prawdziwe imię to Ged, przynajmniej tak sam Ged zwrócił się do cienia podczas ich starcia. Cień należał do mocy ciemności (mocy niszczenia) tak jak bezimienni na Atuanie. Cień mógł przybierać różne postacie albo opętać jakąś osobę jako Gebbeth.

Gebbeth – osoba opętana, np. jeżeli w jakąś osobę wszedł cień, wówczas przejmował jej cielesność i moce np. czarnoksięskie (tego obawiał się Ged). Ged spotkał raz cienia pod postacią Gebbetha , którym stał się marynarz Skiorh

Yevaud - smok z wyspy Pendor, był pierwszym smokiem, którego spotkał i z którym rozmawiał Ged. Smok chciał wyjawić imię „cienia”, lub dać Gedowi klejnoty w zamian za bezpieczeństwo (Ged zabił 5 młodych smoka), ale Ged w zamian za to zażądał aby smoki nie atakowały więcej ludzi na pobliskich wyspach.

Kalessin - Prawdziwe imię Segoy, jak głosi legenda twórca Ziemiomorza. Ta sama legenda mówi, że Segoy wypowiedział pierwsze słowo i w ten sposób wzniosły się wyspy z głębi morza. Segoy znał wszystkie nazwy, te prawdziwe, gdyż w pradawnych czasach wszystkie rzeczy i istnienia nosiły tylko prawdziwe nazwy.  Pomógł Gedowi i Tenar. Należał do plemienia smoków skąd pochodziła (prawdopodobnie) Tehanu, która umiała go przyzywać. W dawnych czasach ludzie i smoki to podobno była jedna rasa skrzydlatych stworzeń, która z wiekami rozeszła się na drodze ewolucji.

Skiorh - marynarz z galery Osskilijskiej „Cień” (takiej samej nazwie jak zło które czaiło się na geda). Ged nie ufał mu nigdy, później stał się Gebbethem (opanował go cień) i omal nie dopadł Geda na wrzosowiskach wyspy Osskil (niedaleko Dworu Terrenon). Ciało Skiorha zostało porzucone przez cień właśnie na tej wyspie. 

Benderesk - pan Dworu Terrenon, jak się później okazało posiadający magiczne zdolności. Był on sługą ciemności, strażnikiem kamienia Terrenon, który posiadał złą moc sił.

Serret - kobieta Bendereska, Pani Dworu Terrenon, jej imię na Osskil oznaczało srebro. Nakłaniała Geda by dotknął kamienia i spytał go o co zechce, co było pułapką (w którą mniej lub bardziej świadomie wciągała Geda). W rzeczywistości była ona córką czarownicy i władcy Re Albi uwięzioną czarami w Dworze. Ged Krogulec już kiedyś spotkał ja na Re Albi (gdy pobierał nauki o Ogiona), a teraz pomógł jej opuścić mury. Uciekając przed latającymi stworami ciemości przemieniła się w mewę, a Ged w sokoła. Serret nie zdołała jednak umknąć i Ged widział resztki rozszarpanej mewy gdy leciał jako sokół. 

Erreth-Akbe – wiele wieków przed akcją opowiadania był arcymagiem i władą smoków. Podobno smoki mówią o nim jak o jabky i On sam był smokiem. Mag ten zmierzył się siłami ciemności (bezimiennymi cieniami)na ich własnym terenie , czyli na Atuanie. Toczył bój z najwyższym kapłanem. Erreth-Akbe był posiadaczem pierścienia który posiadał dziewięć run, w tym zaginiona runę pokoju. Arcymag ani nie przegrał, ani nie wygrał pojedynku jednak utracił połowę pierścienia. Mag ten zginął na Selidorze ale swoja połowę pierścienia zdarzył już wcześniej podarować władcą wyspy Hupun.

Intahin - Najwyższy kapłan, ten z którym walczył Erreth-Akbe. Kapłan ten rządził na Atuanie ,a dokładnie w Awabath. Swoja połowę pierścienia podarowała Beziminennym, sam bowiem służył siłom ciemności.

Thoreg - założyciel walecznego rodu na wyspie Hupun. Walczył on z siłami ciemności z najwyższymi kapłanami.

Tiarach - córka walecznego Thorega z Hupun. W dowód uznania męstwa rodu, z którego wywodziła się księżniczka, Erreth-Akbe powierzył jej połowę pierścienia. Dając jej dar powiedział: "Niech pozostanie w jasności, w posagu panieńskim, niech pozostanie w tej ziemi, póki znów się nie połączy". Od tego momentu połowa pierścienia przechodził z córki na córkę w rodzie królewskim na Hupun.

Ensar i Anthil - Staruszkowie z wyspy. dwoje bardzo starych ludzi, którzy zamieszkiwali niewielką wsyepkę niedaleko brzegów Karego-At i Atuanu, na południe i na zachód od tych miejsc. W rzeczywistości byli potomkami walecznego Thorega z Hupun. Jako dzieci królewskie, nie mogły zginąć więc, Bóg-Król porwał je i zesłał na wyspę, gdzie zyli az do swojej śmierci. Na wyspie nie było drzew, była to właściwie wydma wystająca ponad morze, na której jedyne źródło słodkiej wody było słonawe. Żyły tam foki i tam trafił Ged Krogulec gdy gonił cień. Staruszkowie bali się go, ale pomogli mu. Ged sprawił czarami, że na wyspie trysnęła woda i odtąd wyspa ta pojawiła się na mapach jako Wyspa Słodkiego Źródła. Anthil (staruszka) dała Gedowi połowę pierścienia.

Bóg-Król - władca tyran na Atuanie. Przed wiekami najwyżsi kapłani zapragnęli władzy i od tego momentu nazwali się Kapłanami-Królami, a późnej stwarzając imperium przyjęli nazwę Bogów-Króli (przeciw bogom nie podnosi się ręki). W ten sposób stali się samozwańczymi władcami Atuanu. Zbuntowanych i nieposłusznych zabijali np. składając w ofierze w Grobowcach Atuanu, lub robili z nich niewolników. To ludzie Boga-Króla, którzy dostarczali mu skarby i nowych niewolników splądrowali kiedyś Gont. Wtedy młody jeszcze Ged uchronił swoją wioskę zaklęciem mgły, co omal nie przypłacił życiem (był wtedy dzieckiem).

Zając – dawny zaklinacz pogody u pirata Egrego, należący niegdyś do słynnych złodziei; uzależniony od hazi, obiecał Arcymagowi pokazanie drogi do Suchej Krainy, tak naprawdę przygotował zasadzkę na Geda i Arrena.

Orm Embar – był to jeden ze smoków, nie najstarszy lecz bardzo potężny, bowiem noszący otwarcie swoje prawdziwe imię. Jego wygląd był następujący: "(...) od końca do końca potężnych błoniastych skrzydeł, połyskujących w porannym słońcu niczym złocisty dym, mierzył sobie jakieś dziewięćdziesiąt stóp, jego ciało zaś było co najmniej równie długie: szczupłe, wygięte jak u ogara; szponiaste łapy przywodziły na myśl jaszczurkę, a wszystko pokrywała wężowa łuska. Wzdłuż wąskiego kręgosłupa wyrastał szereg ostrych kolców, przypominających kształtem ciernie róży; najwyższe z nich miały ponad trzy stopy, lecz w miarę opadania grzbietu malały gwałtownie, tak że na czubku ogona były nie większe niż ostrza małego noża. Owe kolce lśniły niczym zimny szary metal, łuski smoka były stalowoszare, jednakże krył się w nich złoty poblask. Jego zielone oczy zwężały się niczym szparki". Orm Embar zginął, broniąc Geda przed Cobem

Arren – we Wspólnej Mowie oznacza to miecz, prawdziwe imię Lebannen, czyli jarzębina. Książę Enladu, Enlady i Ea, potomek Morreda. Przybył na Roke by przekazać Arcymagowi wieści o zanikaniu magii w swojej ojczyźnie. Wyruszył z Gedem w podróż mającą na celu odnalezienie Coba i wkroczenie do Suchej Krainy; jeden z nielicznych, którzy mieli zaszczyt lecieć na smoku. Został zapowiadanym w pieśniach pierwszym od tysiącletniej przerwy władcą Havnoru.

Mistrz tkacz z Roke - jeden z mistrzów na Roke, mieszkał w magicznym lesie Immanentne-go. Nie pochodził z archipelagu, a z plemienia dawnych barbarzyńców, którzy po odnalezieniu pierścienia Erreth-Akbego, zaprzestali swego procederu. Gdy poznajemy go w trzeciej części jego włosy były żółte jak masło tak jak innych ludzi z Karego-At. Być może znał On prawdziwe imię Geda ale nigdy go nie wypowiadał.

Mistrz Dawca Imion z Roke- nazywał się Kurremkarmeruk. Jak sama nazwa mówi studiował on stare księgi i wyszukiwał zapomniane prawdzie imiona rzeczy. Mieszkał w samotnej wieży na jednym z przylądków Roke za górami.


Opis postaci - nadesłane przez Maćka K.

Orm Irian - Kobieta smok siostra Tehanu, córka Kallesina. Spopieliła Thoriona, Mistrza Przywołań gdy ten chciał zostać Arcymagiem. Na roke przyjażniła się z Azverem, Mistrzem Ziół i Mistrzem Imion. Pochodzi z Way z majątku Irii. Jej prawdziwę imię nadała jej czarownica Róża.


Nemerle- Arcymag który był zwierzchnikiem Roke za czasów nauki Geda. W chwili kiedy Krogulec wywołał cień właśnie Nemerle go uratował. Zwierzęciem które mu zawsze towarzyszyło był czarny kruk, który jak niektórzy mówili przepowiedział Gedowi że zostanie Arcymagiem.


Cob - Mag ten uprawiał czarne kunszty Pelnijskie. Otworzył bramę dzielącą świat żywych od suchej krainy. Pozbawił mowy i zabił Orma Embara. W ostatecznym pojedynku między Cobem a Gedem doszło przy bramie oddzielającej światy. Jednak Krogulec wygrał walkę, i
zamknął portal między światami, tracąc przy tym niestety całą swą moc.

Thorion - był Misrzem Przywołań na Roke za czasów gdy Ged był Arcymagiem. Wiele lat temu serdeczny przyjaciel Krogulca, Veth, przysłał go na Roke jako ucznia. Chłopak miał niezwykłe zdolności magiczne to też szybko stał się popularny. Po utracie mocy przez
Geda, chciał się obwołać Arcymagiem, ale został spopielony przez Orm Irian.


Medra - jest uważany za założyciela Szkoły Magii na Roke. Urodził się w Havnorze w Mrocznych Czasach. W młodości poważnie podpadł piratowi który rządził w Havnor. Został wysłany do kopalni złego maga Gellucka gdzie miał odnajdywać cenny minerałm zwany królem. Poznał tam Anieb należącą do Kobiet Dłoni. Pomogła mu ona zwyciężyć Gellucka. Popłynął on na Wyspę Mędrców, gdzie wraz z pozostałymi Kobietami Dłoni założył szkołę. Był znany pod przezwiskiem Wydra, Rybołów lub Szukacz, dlatego że szukał ksiąg magii, między innymi Księgi Imion.


Morred - Był bardzo młody kiedy został królem. Jako pierwszemu udało mu się połączyć dzikie plemiona, które zaczęto nazywać Archipelagiem lub Wyspami Wewnętrznymi. Swoje królestwo założył na wyspie Solei gdzie poznał Elfarran swoją miłość. Kiedy doszło
do bitwy o Archipelag, pomiędzy Szarym Magiem a Morredem, wygrał młody król. Jak mówię niektóre legendy, prawdziwe imię Szarego Maga uformułowało mu się z chmur dzięki czemu mógł go pokonać. Jednak tamten nie pozostał dłużny. Rzucił zaklęcie tak potężne że działało nawet po jego śmierci, zatopienie wyspy Solei. Morred umarł w czasie walki o pokój, która zakończyła się jego triumfem.

Olcha - człowiek ten wiódł spokojne życie ze swoją żoną. I on i ona mieli małe zdolności magiczne które tworzyły z nich wspaniałą parę. Wszystkie problemy zaczęły się kiedy ona umarła. Między nimi więż miłości była tak mocna że działała nawet na terenie Suchej Krainy. Olcha mógł otwożyć umarłym drogę do krainy żywych co miało by katasrofalne skutki. Zwrócił się o pomoc do dawnego Arcymaga Krokulca który posłał go do Havnor. Wraz z Tenar, Tehanu, Lebanennem i Orm Irian, popłynął na Roke gdzie zakończyła
się i wszystkich misja. Zniszczyli mur oddzielający świat żywych od świata umarłych. Dzięki temu wszyscy umarli przenieśli się do pięknej krainy, w której mogli zachować wszystkie uczucia, myśli i wiedzę, jaką mieli za życia.

Elfarran - Była młoda i piękna, kiedy pokochała i pobrała się z Morredem. Młody król podarował jej pierścień, ktory w przyszłości został nazwany pierścieniem Erreth-Akbego od nazwy drugiego właściciela. Elfarran była kochana przez lud. Dosięgła ją klątwa Szarego Maga i zatonęła wraz z wyspą Soleom.

Seriadh - Był synam Morreda i Elfarran. Przebywał na Enladach kiedy zatonęła Solea. Tam też założył stolicę Archipelagu. Kazał on wykuć piękny miecz ze szlachetnych metali, który miał służyć mu jako symbol męstwa i odwagi. Miecz ten był przekazywany z pokolenia na pokolenie, najpierw królom potem książętom Berili. Był królem który najwcześniej objął tron, ponieważ był on wtedy jeszcze dzieckiem.

Akambar - Był którymś z rzędu królem władającym w Berili. Znalazł się w kleszczach pomiędzy smokami z zachodu, a Kargami ze wschodu. Przeniósł on dwór z Enladów do Havnoru. Stamtąd wyruszył na czele floty na Kargów wypierając ich na wschód.

Maharion - Był ostatnim królem na tronie. Miał przydomek Śmiały. Zawarł on pokój ze smokami i Kargami, zapłaciwszy jednak olbrzymią cenę. Mahariom padł ofiarą zdrady zaraz po tym gdy Erreth-Akbe został zabity na dalekim zachodzie, przez Orm Embara

Ath - Był magiem Mahariona. Po śmierci króla wyruszył na zachód, na wyspę Pendor, która nie była jeszcze spustoszona przez smoka. Jednemu z tamtejszych czarnoksiężników, powierzył tajemnicę że Księga Imion, która do tej pory jest bezcenna, jest przechowywana u kobiety na Dziewiędziesięciu Wyspach. Kiedy zaczęły się mroczne czasy, do końca walczył ze złymi czarownikami i fałszywymi królami.